جلوی این تخریب را بگیرید

جمعی از طبیعت دوستان کرمانی در نامه ای به استاندار کرمان از او خواستند از فعالیت یک معدن در یک منطقه بکر طبیعی در منطقه دهبکری جلوگیری کند. آنها معتقدند که فعالیت این معدن به طبیعت منطقه آسیب فراوانی وارد می آورد. در نامه آنها به استاندار کرمان آمده است:
"ما جمعی از کوهنوردان استان کرمان به مناسبت گرامیداشت 22آوریل، 2اردیبهشت روز جهانی زمین پاک برنامهای را در منطقه جنگلی آبگرم چهلتن دهبکری تدارک که قریب80 نفر از دوستداران طبیعت در آن برنامه شرکت کردند(منطقه آبگرم چهلتن دهبکری یکی از انبوهترین جنگلهای بنه، کهکم، اورس استان کرمان را در خود جای داده و محل منحصر به فرد زندگی خرس سیاهآسیایی نیز میباشد خرسی که نسل آن در آستانه انقراض قرار گرفته و به واسته همین جادهها و نداشتن زیستگاه مناسب چهار قلاده از آن طی سالهای گذشته در اثر تصادف با وسایل نقلیه نابود گردیده).
با کمال تاسف مشاهده شد که از دل این جنگل انبوه جادهای که در بسیاری از نقاط، عرض آن بیش از 20متر میباشد احداث گردیده که با پرس و جو مشخص شد این جاده ظرف دو سه سال گذشته به منظور بهرهبرداری از معدن کائولن در آبادی تیتون ساخته شده و در اثر آن هزاران درخت بنه و کهکم و میلیون ها بوته از بین رفته و نابود گردیده است. دیدن این صحنههای وحشتناک موجب شد تعدادی از اعضای خانه کوهنوردی ماموریت یابند(تا در راستای یکی از اهداف خانه، یعنی حفظ و جلوگیری از زوال و نابودی طبیعت) تحقیقات بیشتری در زمینه شناسایی عوامل و انگیزههای ایشان از احداث جاده به عمل آورند.
ابتدا طی تحقیقاتی از ادارات منابع طبیعی و حفظ محیط زیست در منطقه و همچنین ادارات کل در مرکز استان مشخص شد که احداثکنندگان جاده هیچگونه مجوز رسمی از بانیان اصلی جنگل و مرتع و حیاتوحش نداشته و هنگام احداث جاده با قربانیان و محیطبانان درگیری فیزیکی نیز داشتهاند که نهایتا صدای عزیزان بانی حفظ جنگل و مرتع و حیاتوحش به جایی نرسیده و احداثکنندگان جاده یکی از بزرگترین جنایتها را در حق طبعیت فقیر منطقه مرتکب و زمینههای نابودی کل جنگل و چشمانداز زیبای آن را نیز فراهم آوردهاند.
دستاورد تلاشهای خانه کوهنوردی با تحقیقات به عمل آمده به شرح زیر با استحضار میرسد:
رویش درختان بنه و کهکم و سایر نمونههای قید شده از قبیل ارس و ارچین تحت شرایط جوی ویژهای در قرون گذشته اتفاق افتاده که احتمالا نزولات آسمانی و شرایط مناسب محیطی برتر و قدرتمندتر از وجود دام و انسان تاثیرگذار بوده و منجر به پدیدآمدن جنگل انبوه در این خطه شده است. چرا که در مناطق جنگلی استان طی 70 تا 80 سال گذشته به ندرت و بسیار نادر میتوان درخت بنهای با عمر 5-10 یا 15سال مشاهده کرد و آنچه موجود است درختانی است که طبق گفته کارشناسان بیش از 200 تا 300 سال عمر دارند و طبیعت فقیر نتوانسته پس از آن به ترمیم خود بپردازد. دستکاری انسانها و چرای بیرویه دام و کمشدن میزان بارندگیها امکان رویش، زادآوری و مانایی درختان را از بین برده. شرایط موجود اقلیمی وظیفه ما را در حفظ و نگهداری منابع طبیعی صد چندان کرده است، به حدی که بریدن یک شاخه از درختان جنگلی را بایستی منوط به انجام کارشناسیهای دقیق کرد.
پراکنش خرس سیاهآسیایی در ایران در سه منطقه استان هرمزگان، کرمان و سیستان و بلوچستان میباشد که در استان کرمان قریب 50 قلاده در کوهستانهای دهبکری تا مرز "رمون" و "بحرآسمان" زیست میکنند و تنها منطقه شناخته شده زیست خرس سیاه در کرمان، منطقه یاد شده میباشد. خرس سیاه یکی از نادرترین نمونههای وحش است که بنا به گفته کارشناسان متاسفانه نسل آن رو به انقراض میباشد و حفظ زیستگاههای طبیعی حیات این وحش از وظایف خطیر دوستاران طبیعت و مسئولین است تا آنچه را امروز به طور امانت در اختیار گرفتهایم، چنانچه قادر به افزودن چیزی آن نیستیم، حداقل بدون کوچکترین آسیب به نسلهای آینده منتقل کنیم.
گفته میشود احداث جاده به منظور فراهم کردن امکان بهرهبرداری از معدن کائولین بوده که بیش از 15 کیلومتر یعنی حدود 35 هکتار از جنگل را نابود کرده و موجب فرسایش سریع خاک منطقه گردیده. حال آنکه از قریب 25 سال پیش این معدن از طریق دهبکری جادهای به طول تقریبی 9 کیلومتر و با تخریبی کمتر برای دسترسی داشته و وجود این جاده صاحبان و بهرهبرداران معدن را از داشتن جادهای جدید کاملا بینیاز میکرده است.
پرسش این است بر فرض چنانچه بهرهبرداری از این معدن امری حیاتی بوده کدام کار کارشناسی روی محل احداث صورت گرفته و چگونه است که کارشناس مربوطه از جاده قدیم آماده استفاده بیخبر و احیانا مجوز احداث جادهای را در عمق تنها جنگل منطقه داده است.
جناب آقای استاندار:
زادگاه ما و شما سرزمینی خشک است که بایستی هر قطره باران و هر شاخه درختش را پاس داشت. طوفانهایی که زندگی را برای ما ساکنین حاشیه کویر تلخ میکند به علت فقدان همین منابع و جنگلها است. کرمان در گذشته به واسطه طوفانهای شن و ماسه برای بسیاری غیر قابل تحمل و سکونت بوده. تصمیم به طاقکاری اطراف آنکه در سالهای قبل از انقلاب با امکانات و تکنولوژی آن عهد اتخاذ شده و توسط سازمان منابع طبیعی اجرا گردیده در خور تقدیر و معجزهگونه است. اکنون حفظ و نگهداری این جنگلها به عهده ما است."
در ادامه این نامه آمده است:"ما کوهنوردان و دوستداران طبیعت که حضرتعالی را همدرد خویش میدانیم، دردی مشترک، که زاده سرزمین خشکیم و راضی به بنفشهای خواسته هایمان را به شرح زیر اعلام میکنیم، باشد که با عمل خیر دیگری بر کارنامه درخشان خود زرین برگ دیگری بیفزاید و در زمان تصدی شما بر اریکه استانداری به عنوان انسانی فرهیخته که لباس خرد و دانش در بر دارد، و چه شایسته، شاهد تحقق خواستههای بر حق خود باشیم.
شایسته است که سازمان صنایع و معادن استان در صدور مجوز بهرهبرداری از معادن قوانین و مقررات زیستمحیطی را رعایت و دلایل خود را در صدور مجوز بهرهبرداری از دو معدن الف) معدن سنگ مرمر جوپار که بر بالای قنات تاریخی گوهر ریز قرار گرفته ب) معدن کائولین تیتون اعلام نموده و مورد بازخواست قرار گیرد.
با عنایت به اینکه جاده مذکور از تونل دهبکری تا تیتون هیچ آبادی دیگری را به هم پیوند نمیدهد و ضرورتی بر وجود آن نیست و از سویی این جاده بسترهای مناسب را برای افراد سودجو در قطع و نابودی درختان باقی مانده و همچنین در تصرف آبشخورها فراهم میکند تقاضا میکنیم دستور فرمایید سریعا این جاده مسدود گردد.
با توجه به مصوبهی اخیر هیات محترم دولت مبنی بر ارتقای بخشی از مناطق مستعد به مناطق حفاظت شده، به همراه مسوولین محترم محیط ریست تقاضا میکنیم جنگل دهبکری زیستگاه خرس سیاه و کوه شیر به عنوان منطقهی حفاظت شده معرفی گردند."
در پایان این نامه متذکر شده است:"از آنجا که ممکن است در آینده نیز فرد یا افرادی بدون تفکر یا با سواستفاده از مقام و منصب خود اجازه انجام پروژههایی نظیر پروژه یاد شده را صادر کنند ما امضاکنندگان خواستار صدور دستور مقامات ذیربط مبنی بر شناسایی و تعقیب عامل یا عاملین این جنایت و همچنین محاکمه، مجازات و معرفی ایشان به پیشگاه مردم هستیم."